E dificil escribir, despois de vivir dia a dia alí contigo cada noticia,
e seguir a tua evolución cos teus mais e os menos...
impotencia,alegria,tristeza...pero sempre esperanza!
nunca deixei de creer en que podias con todo.

Pasaron 19 dias, nos que ninguen dos teus coñecidos
e non coñecidos deixaron de animarte. Animante a ti,
e animamonos nos de ver que tantísima xente te qere.

Eu son a primeira en recordarche que non te podes rendir.

Sigue loitando neno que nos queda moito por diante.
Ánimo miguel...
qerote moito!

Crispi